Alexkor’s Self-Charging Circuit.

Samo-ladujacy sie uklad Alexkora 

To jest niezwykle prosty uklad pozwalajacy akumulatorowi 12v 8ah naladowac klaster 48v 12ah przy uzyciu Energi Radiacyjnej (tlumacz: energia elektryczna ktora jest emanowana krotkotrwale przy budowaniu sie I zapadaniu pola magnetycznego) w 20 godzin zuzywajac 12 razy mniej pradu niz konwencjonalna ladowarka. Uklad moze ladowac baterie litowe, niklowo-kadmowe I olowiowo-kwasowe (tlumacz: wszystkie akumulatory olowiowe z kwasem takie jak samochodowe, zamkniete czy tez zelowe). 

Cewka jest nawinieta na nosniku bez rdzeniowym, przy uzyciu dwoch drutow o srednicy 0.5mm, dajac opornosc 2 omow. Zwoje drutu sa polozone obok siebie na jednej warstwie w ten sposob:  

Zamiast do Neona idzie do tranzystora i diody jako ze przyklad nawiniecia cewki jest z innego ukladu ktory ma tak samo nawinieta cewke. Neon zostal wyeliminowany jako ze tranzystor niepotrzebuje zabespieczenia przed wysokim napieciem. 

Cewka jest nawinieta na plastikowej rurze o srednicy 1,25 cala (32mm), zewnetrzna srednica rury ma 36mm spowodu grubosci scianki rury, kazda runda nawiniecia ma okolo 118mm dajac okolo 24 metry drutu na 200 rund nawiniecia. Jesli 13 metrow drutu jest rozwiniete ze szpuli i zgiete wpol i rozwiniete nastepne 13 metrow, dajac dwa druty 13 metrow - wtedy cewka moze byc nawinieta poprawnie, drut obok drutu bez przerw. Mala dziura wywiercona na koncu rurki pozwoli zagietemu drutowi byc zaczepionym (dwa druty) przy otworze. 200 zwojow podwujnego drutu utworzy okolo 100 mm dlugosci cewki z luznymi koncami drutu zaczepionymi przez otwory w rorce. Poczatek drutu cewki zostaje nastepnie rozciety a zwoje dwoch drutow nawinietych tworzacych jedna cewke zostaja sprawdzone testem przewodnosci.  

Tranzystor moze zostac powielony aby dodac mocy ukladowi - 10 dodatkowych ukladow moze zostac polaczonych tworzac uklat jak w przykladzie:

  

Kondensator o pojemnosci 2700 pF jest rekomendowany na kazdy dodatkowy uklad z tranzystorem, ale nie jest to niezbedne jako ze uklad bedzie dzialal poprawnie bez kondensatora w ukladzie z pojedynczo nawinieta cewka - 100 zwojow 0,5 mm. 

Komentarz: 

W przykladzie nawiniecia cewki dwa poczatki cewki sa polaczone gdzie w schemacie poczatek I koniec jest zaznaczony jako punkt polaczenia - moze to wynikac z logiki rozumienia co jest poczatkiem a co koncem. Jesli uznamy ze nawijamy cewke w jedna strone a potem w druga tworzac drugi zwoj to wtedy ma to sens. Niemniej jednak jast to godne zauwazenia. Ja polaczylem to tak jak w przykladzie nawiniecia a nie jak w schemacie.

Jesli chcesz uzywac to z wyzszym napieciem ladowania - kilka akumulatorow - wtedy pobor pradu I moc ukladu sie zwieksza I co zatym idzie kondensator musi miec wieksze napiecie pracy I rezystor musi miec wieksza moc. Ja uzylem dwoch rezystorow 7 i 10w dajacych laczna moc pracu 17w - grzeja sie do 75 stopni celcjusza. Uzylem tez kondensatora 3300 pF 1000v - pozwala na podlaczenie wyzszego napiecia ladowania jako ze standardowy kondensator ma 25v tolerancji napiecia. Tranzystor musi miec radiator - ja uzylem pasywny radiator bez wentylatora okolo 10cm na 5cm - grzeje sie do kilkudziesieciu stopni celcjusza - kiedys zmierzylem podczerwonym termometrem, dokladnego wyniku niepamietam. Uklad pobiera okolo 1,6 ampera - pobor i moc produkowana wzrasta jak podlaczysz wyzsze napiecie ladowania np. 24v. Uklad daje okolo 100v. Musisz uwazac - mnie kopnelo jak sie dotknolem. 

Aby sprawdzic czy uklad dziala (bez oscyloskopu) podlacz na wysciu kondensator (minimum 500v) I zmierz napiecie - jesli jest powyzej 50v to uklad dziala poprawnie. 

Jako odsiarczacz akumulatorow kwasowych dziala perfekcyjnie - musisz podlaczyc jeden akumulator 12v. 

Aby dzialal jako ladowarka wolnej energi - musisz uformowac akumulatory przez minimum 10 krotne ladowanie I rozladowanie akumulatorow. Nie jest to cos niezwyklego jako ze pierwsze 100 % olowiowe akumulatory wymagaja 20 krotnego naladowania I rozladowania w procesie formowania akumulatora. Moje doswiadczenie jest ze akumulator laduje sie szybko ale ma inna charakterystyke - to znaczy - daje nizszy prad I rozladowuje sie wolniej majac ta sama pojemnosc. Zwykly akumulator - jak pisza fizycy - ma pojemnosc miezona poborem jednej dwudziestej pojemnosci I to jest maksymalne obciazenie akumulator moze myc obciazony bez start pojemnosci akumulatora. Jesli pobor jest wyzszy niz 1/20 pojemnosci wtedy pojemnosc akumulatora jest mniejsza. Wspolczynnik jest zblizony do logarytmicznego.  

Uklad nie nadaje sie do ladowania akumulatorow wiekszej pojemnosci niz 12ah 48v - prawdopodobnie z powodu tzw. oporu wewnetrznego akumulatora - w fizyce nutonowskiej jest to element powodujacy staraty ladowania na poziomie 50% pojemnosci akumulatora. 

Teraz o odnawianiu akumulatorow:  

Najprostsza metoda odzyskania akumulatora to metoda pulsacyjnego ladowania wysokim napieciem. Powoduje to zorpad/rozpuszczenie krysztalow siarki ktore to rozsadzaja paste w matrycy plyty akumulatora i olowiu plyty. 

Akumulator starzeje sie i niszczy na wskutek krystalizacji siarki w pascie i matrycy plyty akumulatora oraz rozpadu chemicznego pasty matrycy. Jesli pasta jest chemicznie niezmieniona i plyta olowiana  i pasta nieskruszona przez  krystalizacje siarki to metoda pulsacyjnego ladowania odnowi akumulator. 99% akumulatorow daje sie odnowic ta metoda - typowy akumulator samochodoy lub zelowy ktory niedaje sie naladowac badz ma niska pojemnosc. 

Bardziej skomplikowane metody wymagaja pracy nad elektrolitem badz wymagaja otwarcia I pracy nad pasta matrycy I reformowaniu plyt. 

Dla uwagi - najprostrzy akumulator olowiowy jest w zasadzie niesmiertelny. Jedyny minus to to ze wymaka uformowania 20 krotnym cyklem ladowania I rozladowania. Nie produkuje sie ich pewnie z tego samego powodu - kto sprzedawalby akumulator wzasadzie niesmiertelny. Firmy robiace akumulatory niezarobilyby pieniedzy na produkcie niestarzejacym sie I niewymagajacym wymiany. 

Jednym z moich projektow naprzyslosc jest wykonanie wlasnego klastra akumulatorow. 

Cale zagadnienie akumulatorow jest opisane w ksiazce The Battery Builders Guide: How to Build, Rebuild and Recondition Lead-Acid Batteries Hurley, Phillip (Przewodnik Tworcy Bateri: Jak budowac I odnawiac baterie olowiowo-kwasowe). Ktorej to ksiazki jestem szczesliwym posiadaczem. 

Silnik Howarda Johnsona Oparty Na Magnesach Stałych

Wracając do silników opartych na magnesach stałych - jedna z najbardziej znanych postaci to Howard Johnson. Howard wybudował, zademonstrował i otrzymał z niezwykle sceptycznego urzędu patentowego patent US 4,151,431 dnia 24 Kwiecień 1979 za projekt silnika na magnesach stałych. Użył silnych i bardzo drogich magnesów Kobaltowo/Samarowych aby zwiększyć moc wyjściową. Zademonstrował podstawy działania silnika w letnim wydaniu magazynu Science and Mechanics (Nauka i Mechanika) w roku 1980. Konfiguracja silnika jest pokazana poniżej:

Rotor = Wirnik

Bar magnet = Magnes prostokontny

Magnetic cylinder = Cylinder magnetyczny

Stator = Rdzeń

Stepped pair of magnets = Magnesy ustopniowane

Zauważ ze przerwy pomiędzy magnesami nie mają stałej szerokości.

Teza którą przedstawia to to ze pole magnetyczne jego silnika jest zawsze nie zbalansowane (w ciągłej nierównowadze), i w ten sposób powodowany jest stały ruch obrotowy. Magnesy wirnika są połączone w ustopniowanych parach, połączone za pomocą niemagnetycznego (nieżelaznego) jarzma. Magnesy rdzenia są umieszczone na fartuchu cylindra wykonanego z mu-metalu. Mu-metal jest niezwykłym przewodnikiem pola magnetycznego (i jest bardzo drogi). Patent opisuje ze magnesy wirnika mają wymiar - 3,125 cala (79.4 mm) długość i ze magnesy rdzenia mają wymiary 1 cal (25,4 mm) szerokości, 0,25 cala (6 mm) grubości i 4 cale (100 mm) długości. Patent także opisuje ze pary magnesów wirnika nie są ustawione co 120 stopni ale zatoczone odrobinę (przesunięte) aby wygładzić siły magnetyczne na wirniku. Patent opisuje także ze przerwa (luka) pomiędzy magnesami wirnika i rdzenia są w kompromisie (zaprojektowane tak aby) tak ze im większa przerwa tym równomierna praca z tym ze mniejsza wydajność (siła sinika). Więc - przerwa została dobrana tak aby dać największą wydajność i wibracje możliwe do zaakceptowania.

Howard uważa ze magnesy są nadprzewodnikami działającymi w temperaturze pokojowej. Przypuszcza ze materiał magnetyczny (możliwy do zmagnesowania) ma obroty elektronów w przypadkowych zmieniających się kierunkach tak ze ich pola magnetyczne się zerują do momentu aż obroty elektronów się układają w tych samych kierunkach w procesie magnetyzacji który to tworzy zbiorowe dodane pole magnetyczne, utrzymywane przez nadprzewodnictwo elektrycznego przepływu.

Ustawienia magnesów są pokazane tutaj, razem z przerwami pomiędzy magnesami oszacowanymi z rysunku z patentu Howarda:

Position 1 = Sytuacja 1

Magnetic apron= fartuch magnetyczny (warstwa magnetyczna)

Side Views = widok z boku

Top view = widok z góry

Zauwarz ze Howard Johnson nie narysował przerw pomiędzy magnesami jako równomierne.

Artykuł z magazynu można znaleśc tutaj http://newebmasters.com/freeenergy/sm-pg48.html.

Toroidalne kształty są znacznie istotne w wielu urządzeniach z poborem energii dodanej z otoczenia. Jednakże, generator Ecklina-Browna wygląda trochę skomplikowanie do wykonania w domu, podstawowa idea może być użyta w znacznie prostszym stylu konstruowania gdzie rdzenie cewek produkujących prąd są wykonane z prostych prętów odpowiedniego materiału takiego jak żelazo z niską zawartością węgla (tłumacz: stal miękka) albo może nawet bardziej dostępne śruby i zaczepy budowlane:

Jeśli zostaną użyte śruby i zaczepy budowlane, należy się upewnić aby odciąć koniec stożka jako ze zaburza on pole magnetyczne w nieoczekiwany sposób. Używając ręcznej piły i imadła odcinanie końcówek jest proste do wykonania i to pozwala aby zwykły rdzeń spiralny był nawinięty albo bezpośredni na wał albo na zwykłej szpulce wsuwanej na wał. W jakimkolwiek typie cewki, napięcie zwiększa się wraz z ilością zwojów. Maksymalny amperaż pobierany zależy od grubości drutu jako ze im grubszy drut tym większy amperaż jaki może przepłynąć przez drut bez przegrzewania druta.

Magnets = magnesy

Iron bar = pręt żelazny
Motor = silnik
Shielding Strip = Płat osłony magnetycznej
Position = Stan urządzenia
Motor shaft = wał silnika

Osłona magnetyczna w postaci płata wykonanego z wielu warstw cienkiej foli metalowej i aluminiowej (tłumacz: naprzemiennie).

Można użyć zwykłego magnesu albo zestawu magnesów na każdym końcu cewki aby powstało silne pole magnetyczne do przenikania rdzenia cewki. Podczas obrotów silnika – dwa ramiona działające jako osłona magnetyczna przechodzą naprzemiennie pomiędzy magnesem i cewką po obu stronach, powodując powstanie zmieniającego swój stan pola magnetycznego przechodzącego przez cewkę.

Plan przedstawia tylko jedną cewkę, ale mogłoby by być aby były dwie cewki:

 

Motor = Silnik

Coil = Cewka

Side View = widok z boku

End View = widok z przodu

Albo mogłyby być cztery cewki.

 

Motor = Silnik

Coil = Cewka

Side View = widok z boku

End View = widok z przodu

Cewki mogą być połączone równolegle aby zwiększyć produkcję natężenia prądu, albo szeregowo aby zwiększyć napięcie prądu. Chociaż plan pokazuje ze osłony połączone są bezpośrednio do wału napędowego silnika (krótka linka wykonana z kawałka drutu w otulinie plastikowej mogłaby być użyta aby pomóc z ustawieniem osi wału i osłon), nie ma powodu aby osłony nie mogły być na osobnej osi zamontowanej w łożyskach i napędzanej paskiem i kołem zamachowym.

W ustawieniu z osobną osią z osłonami, jest możliwe użycie wydłużonego wału pozwalającego na instalację dodatkowych cewek i magnesów. Rezultat mógłby być taki:

 

Motor = Silnik

Coil = Cewka

Druga metoda zastosowania idei jest pokazana w patencie tak:

Power take-off = pobór mocy

Rotating magnetic shield = Obracająca się osłona magnetyczna

W tym przykładzie, ta sama idea ekranowania jest użyta aby wykonać ruch posuwisto zwrotny który to jest zamieniony na ruch obrotowy dwóch kół zasilających generatory. Para magnesów 'A' jest w cylindrach i pchana w kierunku do siebie przez dwie sprężyny. Kiedy sprężyny są w pełni rozciągnięte, są w pozycji niekontaktowej z osłonami magnetycznymi 'B'. Kiedy silnik elektryczny małej mocy (nie pokazany na rysunku) przesuwa osłony magnetyczne poza magnesy, dwa magnesy zaczynają się silnie odpychać, jako ze ich te same północne bieguny magnetyczne są blisko siebie. Ta akcja magnesów ściska sprężyny oraz poprzez połączenia z kołami zamachowymi 'C' obraca wały generujące energię.

Ta aranżacja jest modyfikacją idei Generatora Ecklina-Browna. W tej aranżacji, usytuowanie przesuwalnej osłony magnetycznej daje prąd bezpośrednio bez ruchu mechanicznego (ruchu kołowego obracającego generator).
 

 

Motor = Silnik

Magnetic shield = Osłona magnetyczna

End View of shield = Widok osłony patrząc wprost

Side View = Widok z boku
 

W tym przykładzie, ta sama idea obracania osłon magnetycznych jest zastosowana, z tym ze linie pola magnetycznego są blokowane przed przenikaniem przez moduł środkowy w kształcie litery „I”. Tenże moduł jest wykonany z płytek laminowanych i posiada cewkę generującą prąd albo płytki są owinięte drutem tworząc rdzeń cewki generującej prąd.

 

 

Urządzenie operuje następująco:
 

W stanie urządzenia pokazanym na lewo, linie pola magnetycznego przepływają w dół poprzez cewkę generującą prąd. Kiedy silnik obróci wał o 90 stopni, wtedy pojawi się sytuacja pokazana na prawo, gdzie linie pola magnetycznego płyną do góry przechodząc przez cewkę generującą prąd. Przepływ pola magnetycznego jest pokazany za pomocą niebieskich strzałek i linii. Takowe odwrócenie przepływu pola magnetycznego ma miejsce cztery razy na każdy obrót wału.
 

Projekt Ecklina-Browna przyjmuje ze silnik elektryczny jest użyty do obracania osłony magnetycznej wykonanej z mu-metalu, jednakże nie wydaje się aby nie było żądnego powodu aby obroty były wykonywane przy ożyciu silnika opartego na magnesach stałych (tłumacz: chodzi o silnik wolnej energii).

Generator z Zastosowaniem Osłon Magnetycznych Johna Ecklina.

John W. Ecklin otrzymał Patent Amerykański o numerze 3,879,622 dnia 29 Marca 1974r. Patent został wydany na magnetyczno-elektryczny silnik generator który to daje więcej niż pobiera aby działać. Posiada dwa stany w jakich morze pracować. Głowna ilustracja pokazująca pierwszy stan to:

 

Spring = Sprężyna

Motor = Silnik - A
Magnetic shield = Osłona magnetyczna - B
Power take-off = Koło poboru energii - D

W tym układzie sprytną ideą jest użycie silnika małej mocy aby poruszać osłony magnetyczne w celu izolacji przyciągania dwóch magnesów. To powoduję fluktuację pola magnetycznego które to powoduje poruszanie wirnika oddania energii.

W powyższym diagramie, silnik w punkcie A obraca wałem z płatami osłon magnetycznych w punkcie B. Prostokątne płaty wykonane z mu-metalu powodują powstanie ścieżki silnie przewodzącej linie sił pola magnetycznego wtedy gdy są ułożone naprzeciwko magnesów i w tym momencie wydajnie niwelują przyciąganie w miejscu C. W punkcie C, wałek usytuowany ze sprężyną zostaje przesunięty w lewo dokładnie wtedy gdy prawy magnes jest osłonięty barierą magnetyczną oraz lewy magnes jest nieosłonięty. Kiedy wał silnika obróci się dalej, wałek opisany wcześniej jest przesunięty na prawo wtedy gdy lewy magnes jest osłonięty osłoną magnetyczną oraz gdy prawy magnes jest nieosłonięty. Ta oscylacja napędza mechanicznie koło w punkcie D gdzie z kolei jest użyta do poruszania wału napędzającego generator.

Jako ze siła potrzebna do obracania osłon jest relatywnie mała, uważa się ze siła wychodząca przewyższa siłę wprowadzoną i może zostać użyta do napędzania silnika poruszającego osłony magnetyczne.